Meer dan verschrikkelijk!

Na de jaarwisseling besloot ik te gaan hardlopen. Dat is me een tijdje terug best goed bevallen, en waar fietsen in de winter soms wat lastig kan zijn kan hardlopen bijna altijd. Ik sport toch het liefst buiten weet ik inmiddels.

Zeker nu ik de iphone app runkeeper heb gedownload is het aardig om meerdere keren per week te sporten en vooral om de progressie te volgen. Ik merk dat ik in conditie kom, m'n hart frequentie in rust wordt steeds lager.

En dus stapte ik vandaag vol goede moed op de fiets om even een klein rondje te 'knallen'. Ja, dat had je gedacht! Ik kwam de man met de hamer niet tegen, maar die heeft gewoon de hele rit in m'n achterzak gezeten volgens mij. Het was niet eens verschrikkelijk, nee het was meer dan verschrikkelijk. Terwijl m'n hartslag aangaf dat het nog harder kon, protesteerden m'n benen op een manier zoals je maar zelden meemaakt. Muur en muurvast!

Nou weet ik dat een aantal van onze leden triathleten zijn. En dus zat ik in mijn gedachten o.a. Ernst Bakker (Carglass), Paul Bierman (ABN/AMRO) en Ton Nijenhuis (Route Mobiel) te vervloeken...Hoe doen die gasten dat in hemelsnaam?

En toch blijf ik lopen, volgens mij komt het vanzelf goed. De vraag is alleen wanneer....

Groet,

Barry